"ความรู้สึกที่ได้เจอเจ๊ใกล้ๆ" มันเป็นยังไงเหรอค่ะ
....
ทุกอย่างมันเร็วจนจำไม่ได้ค่ะ ทั้งตื่นเต้น ตกใจ ดีใจ มันประเดประดังมาเข้ามา
เรานั่งรอกัน หลายชั่วโมง.. ยืนรออีก 1 ชม
แต่พอเอสเจเดินผ่าน มันผ่านไปราวกับกระพริบตา
.
ค่อยๆทบทวน เพื่อจะอธิบายรายละเอียดให้ใครต่อใครฟัง

ในกลุ่มบ้านเซเลบ (www.sjcelebs.com)  เราอยู่ริมสุด ติดกับน้องๆมัธยมกลุ่มนึง
เรายืนรออยู่ชั่วโมงนึง แล้วจึงค่อยๆ แบ่งดอกทานตะวันของโต๋เต๋ให้แต่ละคนถือกัน
ใจก็ลุ้น ว่า เอสเจจะเดินผ่านตรงที่เรายืนกันอยู่ไหม
เพราะบันไดเลื่อนมี 2 ทาง (ถ้าลงอีกทาง เราก็จะไม่ได้ใกล้เลย)
ได้แต่บ่นว่า "อย่าขี้เกียจเลยนะเอสเจ มาทั้งทีเดินเยอะๆหน่อย"

มือข้างนึงถือดอกไม้ อีกข้างถือป้ายเจ๊ ก็คิดว่า ถ้าเอาดอกไม้ไปถือ นอกรั้วกั้น พี่ Guardจะว่าไรไหมนะ
แต่ก็คุยกับเบส เบสบอกว่าเบสจะถือไว้ข้างในแบบนี้แหละ
เราก็อือๆ เนอะๆ ถือไว้แบบนี้แหละ

มีพี่ Guard เดินมาถามว่า "เอามาให้ศิลปินเหรอ"
ทุกคนในเซเลบก็ตอบเป็นเสียงเดียวกัน "ปล่าวค่ะ เอามาให้ดูเฉยๆ"
พี่แกคงจะ งงๆ แต่ก็ยิ้มๆ

เมื่อถึงเวลาที่เอสเจมาจริงๆ เสียงกรี๊ดดังสนั่น สิ่งแรกที่ต้องทำคือ "หาเจ๊"
พอเห็นก็แทบจะกรี๊ด เพราะเจ๊จิงๆด้วย เค้าคือ ฮีนิม ของทุกๆคน ถึงแม้ว่าจะยังอยู่ไกลก็ตาม

แล้วสิ่งที่ทำให้คลั่งมากๆคือ เห็นพวกอึนฮยอก และทึกกี้ไปเอาป้ายของแฟนๆมาเล่น
"เฮ้ย ทำไมเล่นขนาดนั้น" ในใจก็แอบอิจฉาคนที่ยืนอยู่ฝั่งนั้น
เพราะตอนนั้นเองก็ยังกลัวๆว่าเอสเจจะไม่เดินผ่าน จุดที่ยืนอยู่ แล้วลงบันไดด้านที่ใกล้ไปเลย

ระหว่างนั้นก็เหมือนโดนดันนิดหน่อย  สิ่งที่ห่วงอย่างแรกคือ ดอกทานตะวัน
เลยรีบเอาดอกออกไปไว้นอกรั้ว ตาก็เล็งๆไปทางพี่ Guard ว่าพี่แกจะว่าไหม
มองไปในสมาชิกเซเลบ ก็มีคนเอาดอกไม้ออกนอกกรงแล้วเหมือนกัน เลยรีบจัดแจงทันที

เราก็คอยแบบลุ้นๆๆๆ มองแต่เจ๊ ไม่ได้มองใครจริงๆ
พูดได้แค่ว่า "ทำไมเจ๊ดูดีอย่างงี้อ่ะ "
และแล้ว เอสเจก็เดินผ่านทางลงด้านนั้นมา
"เฮ้ย มันจะลงทางนี้" ขาเริ่มหมดแรงจริงๆ มันสั่นไปหมด
คอยหันไปมอง ฮยอกดึงรูปทึกมาจากแฟนๆ แล้วทึกก็ทำท่าเขิลๆ
แล้วเค้าก็ค่อยๆเดินมาใกล้...
ใจเต้นไม่เป็นจังหวะ บอกได้เลยว่ามือเย็นเพราะตื่นเต้นมากๆ

เพราะว่ามองแต่เจ๊ แต่จิงๆแล้วมีทึกอยู่หน้าเจ๊(ซึ่งทึกน่าจะเห็นดอกทานตะวันก่อน)
เท่าที่รู้สึกได้คือ.. เจ๊เดินมาใกล้...ใกล้มาก แล้วก็จับเข้าที่ก้านดอกไม้
ตัวเองก็ไม่ได้ยื่นออกไปมากขนาดนั้น และในใจก็ไม่ได้คิดว่าจะยื่นให้ด้วย
เจ๊โบกมือหยอยๆให้กับแฟนๆ โดยเจ๊ไม่ได้มองเราเป็นพิเศษเลย
แล้วเจ๊ก็จะเดินไป ในใจก็กระตุกคิดทันที

อีชั้น : เจ๊.... [มือไขว่คว้าสุดๆ]
เจ๊หันมา: หือ? [บะบายเหรอ โบกมือหยอยๆ]
อีชั้น : ไม่ใช่ [โบกมือเหมือนกัน(โบกว่า ไม่เอาๆ)]
เจ๊ : หือ? [ยังโบกมือต่อไป]
อีชั้น : จะจับมือๆ  [แล้วก็ทำท่าเช็คแฮน]
เจ๊: อ้าาาาาาาา
แล้วเจ๊เดินกลับมาให้จับมือ

** อีชั้นใส่ภาษาไทยอย่างเดียว เจ๊เลยงง(อายตัวเอง เรียนมาทั้งอังกฤษ เกาหลี พอจิงๆใช้ไม่ได้เลย) **

แล้วก็พลาดเอสเจไปสามคน เพราะคนถัดไปที่ได้จับมือคือ ซองมิน
แล้วก็ชินดอง ตอนชินดอง เราก็กลับป้าย ให้เห็นคำว่า "ชินดง"

ชินดงก็ยิ้มให้(คงคิดในใจ ว่าแกเชียร์เจ๊ไม่ใช่เหรอ -*-)
แล้วสิ่งสุดท้ายที่ได้เห็นคือ เจ๊ชูดอกทานตะวัน แล้วเดินลงบันไดเลื่อนไป

พอเจ๊ไปแล้ว ก็ยืนไม่ได้ ไม่มีแรง ร่วงกราวไปกับพื้น
พี่ Guard คนเดิมมาถามว่า "เป็นไรไหม"
ก็ตอบเสียงอ่อยๆว่า "ไม่เป็นไรค่ะ แค่ไม่มีแรง"
แล้วปล่อยเสียงกรี๊ดออกมา (เวลาตกใจหรือตื่นเต้นจะไม่กรี๊ดไม่ได้)

สมาชิกเซเลบก็พูดอะไรกันมากมาย
"ขอโทษนะ ที่เจ๊เอาดอกไม้ไปแล้ว" เพราะในใจคิดว่า แล้วจะเอาดอกไม้ที่ไหนไปโบกให้เจ๊ต่อ
ผึ้งเลยบอกว่า "ดีแล้วพี่ ให้เจ๊เอาไปแหละดีแล้ว"

มาได้ยินจากพวกผึ้งที่หลังค่ะ ว่าเจ๊เห็นดอกทานตะวันมาแต่ไกลแล้ว

อยากทำให้เจ๊ รับรู้ว่า "แฟนๆไทยรักเจ๊นะ"
แต่ในวินาทีนั้น มันเหมือนได้คำตอบกลับมาจากเจ๊ "ผมก็แคร์พวกคุณนะ"
เจ๊รับรู้ได้ถึงความรักของแแฟนๆไทยแน่นอน

 *******************************************

우리 의 해바라기꽃 을 받으러 감사해요
제가 충격을 주기 때문에 태국어 를 말해요
미안해요
다음에 희님 하고 만나면 약속은 한국어를 말하겠어요

 *******************************************

Story by : fumiryo @ SJCC

http://sjcelebs.invisionplus.net
**กรุณานำออกไปพร้อมเครดิตทั้งหมด**