2008/Jul/16

คอนครั้งนี้สุดยอดมากๆ สนุกสุดๆ
ถึงแม้ว่าจะเจอปัญหามากมายกว่าจะมาถึงคอนนี้ก็ตาม
แต่พอถึงคอนเสิร์ตจริงๆ เกือบทุกปัญหาก็มีหนทางของตัวเอง

วันศุกร์ก่อนคอน เค้าไม่อยากลางาน เลยทำงานต่อไป
แต่มันก็เหมือนว่าไม่ได้ทำงาน มีคนโทรเข้าโทรออกตลอด

ทุกๆคนถามว่า "ทำไมไม่ลาไป... มานั่งร้อนรนแถวนี้เพื่อ?"
จริงค่ะ ตัวเองไม่อยู่สุข ไม่ได้งานขึ้นมาเลยซักนิด
"นี่เพราะผู้ชายมากันทั้งวงรึเปล่า เลยมาทุรนทุรายแบบนี้" มีคนถามมา
คำตอบคือ "ถ้าไม่มีเจ๊ เค้าคงไม่เป็นแบบนี้หรอก"
"ทำไมเจ๊อยู่ที่นั่น แล้วเค้ายังนั่งอยู่ที่นี่หล่ะ"....

เลยลองโทรหาชลลี่หาข่าวคราว
"โหพี่... รถบัสสกรีนรูปเอสเจ 3 ด้านเลยพี่"
อีชั้นละอยากจะวิ่งไปสุวรรณภูมิในบัดดล

แล้วซักพักก็มีพี่ที่รู้จักส่งรูปนี้มาให้

ไอ่เราเลยโทรกลับ
"อะไรอ่ะค่ะพี่"
"...กล่องไวโอลินลูกเฮนไง"
"แอร๊กกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก จริงเหรอค่ะ" สิ้นสติกันไป
ปล เรื่องนี้ไม่คอนเฟิร์มนะค่ะ แต่พี่เค้าบอกว่า SURE

ตอนเย็นกับค่ำก็ไม่ได้ไปตาม เพราะต้องไปกินเลี้ยงต่ออีก กำของกำ
*************************************


พอวันคอน

 

ครั้งนี้เป็นการไปนั่งรถตู้กับเพื่อนใหม่ครั้งแรก
แต่ทุกคนก็ดีกับเค้ามาก แม้ว่าจะยังไม่ได้สนิทกันก็ตาม
เพราะแต่ก่อนจะสนิทกับเพื่อนแค่กลุ่มเดียว
เลยไม่เคยคิดอยากคุยกับคนอื่นๆ
แต่พอมาแบบนี้แล้ว... ก็ได้เห็นสิ่งต่างๆมากขึ้น

ไปถึงคอนปุ๊บก็ตกใจ.. โห น้ำเงินกระจาย
แต่เรากลับใส่เสื้อบอร์ดสีดำ มาตามความตั้งใจเดิม
รู้สึกละอายใจ ที่ไม่เคยมีเสื้อผ้าสีฟ้า น้ำเงินเลย ..Y_Y
แต่เค้าก็มาด้วยใจสีแซฟไฟร์เต็ม 100

จะมีเสียใจบ้างก็คือ เจอเพื่อนเก่า แต่ไม่ก็ทักทาย
อย่างที่บอกว่า ทุกปัญหามีทางออกของมันเอง..That's it

พอได้เข้าคอนไป ก็เจอกับน้องที่ซื้อบัตรข้างๆต่อจากเค้า
จริงๆแล้วเราไม่ได้เอาไว้เก็งกำไรเลย  แต่เรื่องมันมีอยู่ว่า
             พี่สาวที่น่ารักของเราคนนึง เค้าอยู่ต่างจังหวัด แล้วตอนนี้ก็กำลังรักษาตัว
              "พี่คงไม่ไหวหรอก บัตรแพงด้วย" พี่สาวพูดผ่านโทรศัพท์มา
              เค้าไม่รู้จะทำยังไง... ไม่รู้จริงๆ
              "พี่มานั่งข้างหนูไหม.. พี่ออกเท่าที่พี่พอจ่ายได้ แล้วที่เหลือหนูช่วย"
              พี่เค้าตกใจ "จะดีเหรอ"
              แน่นอนว่าเค้ายืนกรานจะช่วยเต็มที่
              แต่สุดท้าย พี่เค้าก็ไม่ได้มาคอนครั้งนี้ เพราะต้องเข้าโรงพยาบาลก่อนวันคอน
 -มาถึงตรงนี้อย่าคิดว่าเค้ารวย หรืออวดเลยนะ แต่เค้าอยากให้คนที่รักเอสเจ
       และรอเอสเจมานานขนาดนี้ ได้เห็นคอนครั้งนี้จริงๆค่ะ

น้องที่ซื้อบัตรต่อเค้า น่ารักมาก ดูนิสัยดีมากๆ
เรานั่งดูกันแบบไม่ค่อยได้คุยอะไรมาก
 

พอในฮอลดับไฟ.. เค้าก็ต้องตกใจกับทะเลสีน้ำเงิน..ที่ขยับไปตามจังหวะเพลง
มันเป็นครั้งแรกที่แซฟไฟร์มารวมตัวกันเยอะแบบนี้

เค้านั่งดูคอนไปอย่างสนุกสนาน.. ลุกเต้นบ้าง  แต่ตาก็มองอยู่ที่เจ๊ตลอด
แต่ซักพักก็ต้องรู้สึกห่อเหี่ยว.. เพราะเจ๊เดินมาแถวเค้า 1-2 ครั้ง
แต่สายตาเจ๊ไม่ได้สนใจแฟนๆเท่าไรเลย... ใจเค้าอยากให้เจ๊ยิ้มให้แฟนๆ
และแล้วน้ำตาก็แถบจะไหล เมื่อเจ๊รับดอกทานตะวันของแฟนๆมากมาย
ในใจคิดแต่ว่า อยากอยู่ตรงนั้น อยากใกล้เจ๊ อยากทำอะไรให้เจ๊ อยากเห็นเจ๊ยิ้ม
แต่เค้าพยายามรีบสลัดเรื่องนี้ออกจากหัวให้เร็ว แล้วก็สนุกกับคอนต่อไป

คอนนี้สนุกสนานมาก ทั้งเต้น YMCA ร่วมกับเอสเจ(เย่ที่เต้นหน้าเค้า..มันจำท่าไม่ได้แหละ)
หรือจะเป็นตอนช่วงจบคอน แต่ที่ลืมไม่ได้ เห็นจะเป็นตอนที่แฟนรอคอย
Marry U แต่ด้วยเอสเจนั่งไม่เหมือนที่เกาหลี...
หน้าเค้าเลยเปลี่ยนจากคังอินเป็นซองมิน(ขอลูกสาวตัวเองแต่งงาน???)
แฟนๆร้องอย่างตั้งใจ ซองมินทำหน้าเหมือนฟังกวีที่ไพเราะ(ฟังไปยิ้มไป..เอ่อนะ)
ตาเค้าก็หันไปมองเจ๊...เจ๊ขาจะลั่นล้าไปไหน(หน้าเบิกบานกับดอกไม้ของแฟนๆ)
แต่แล้วก็ต้องตกใจ..เมื่อมองจอ ...หมีคังกับทึกร้องไห้ไปแล้ว
"ไม่นะ" เค้าหยุดร้องนิดนึงก่อนจะพยายามร้องต่อ
เค้ามองไปเห็นแท่งไฟสีแดงๆประปราย รู้ได้ว่าน้องๆพยายามแปรอักษรกัน
แต่เพราะบางคนหลงลืม เลยทำให้ตัวอักษรขาดหายไป
แต่ขอบคุณความพยายามของคนจัดมากๆ ที่พยายามรวมแฟนๆไว้ด้วยกัน
มันจะสำเร็จแค่ไหน...เค้าว่าขึ้นอยู่กับความพยายาม

แต่แล้วซองมินก็นขึ้นพร้อมๆกับเอสเจคนอื่นๆ ดึงไมค์ออก
แล้วเริ่มร้องไปพร้อมกับแฟนๆ  ภาพแบบนี้มันเกิดไม่บ่อย..ซึ้งจริงๆ

ส่วนหลังๆของคอน.. จะอธิบายว่าไงดีเนี่ย
มันเหมือน...เหมือนโรงเรียนอนุบาลที่ขาดครู...เหมือนจับปูใส่กระด้ง
เหมือนอะไรก็ไม่รู้ ที่มันวุ่นวายมากกกกกกกกกกกกก แต่สนุกมากๆเช่นกัน
แฟนๆเอาอะไรให้  เอสเจก็เอามาเล่นหมด..พอเล่นเสร็จก็โยนให้แฟนๆอีกกลุ่ม
ทั้งดอกไม้ บราลายดอก แท่งไฟ ผ้าขนหนู ผ้าพันคอ ป้าย มากมาย
ขำขันเฮฮากันไป เป็นคอนที่สุดยอดแล้ว

เมื่อผ่านคอนแล้ว ถึงได้มานั่งคอตกพูดกับน้องว่า
"ทำไมพี่ถึงรู้สึกแปลกๆอย่างงั้นกับเจ๊" ใจเค้าห่อเหี่ยวจริงๆนะ
"เอาาน่าพี่ อย่าคิดมากเลย" น้องเห็นเค้าไม่สบายใจ
"หรือว่า...ครั้งก่อนได้จากเจ๊มากไป" เค้าก็เพิ่งคิดได้
ก็ได้จับมือ ได้เห็นหน้า ได้เห็นเจ๊ยิ้ม
"อาจจะก็ได้" น้องมองอย่างเห็นด้วย

ฉันหวังให้เจ๊แคร์แฟนๆ ...ยิ้มให้แฟนๆเสมอ
แต่ว่า.... ลองมานั่งคิดทบทวนอีกที
ปกติ เจ๊ก็ไม่ได้ยิ้มให้แฟนๆตลอดอยู่แล้ว ออกจะขึ้นชื่อเรื่องดุด้วยซ้ำ เจ๊ก็เป็นอย่างงั้นมากกว่า
เลยค่อยๆทบทวน ในที่สุดก็เข้าใจ... และก็รู้สึกดีใจแทนคนที่ได้ใกล้เจ๊จริงๆ
เพราะรู้ว่ามีแต่คนรอเจ๊มานาน

บล๊อคนี้จะเป็นกำลังไม่แต่เฉพาะเจ๊ แต่จะเป็นกำลังใจให้คนที่ชอบเจ๊ด้วย
เพราะเค้าเอง ที่เขียนบล๊อคทุกวันนี้ ก็เพราะได้กำลังใจจากคนที่รักเจ๊ รักเอสเจเหมือนกัน
ขอบคุณนะค่ะทุกคน ที่ทำให้คอนวันนั้นสนุกมากๆ และทำให้บล๊อคนี้ยังอยู่ต่อไป

 

----------------------------------------------------------------------------------------

ดิทๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

นิตยสารใหม่ ขายดีระดับประเทศ

สำหรับคนที่อึ้งกับความเฟรนลี่ของน้องเฮนไปแล้ว

เค้าทำรูปเล่นๆมาฝาก...

<